De dag van de hart catheterisatie…<\/p>\n
Vanmorgen erg vroeg opgestaan, om half 9 werd ik gewekt, we wisten nog niets van hoe laat het onderzoek plaatsvind. Mijn pa was er om 9 uur, en de spanning was te snijden… de tijd tikte verder en verder… om kwart voor 1 kwam het camera team, we waren erg teleurgesteld over dat we nog helemaal niets hadden gehoord. Een paar minuten later hoorde we dat het de planning was dat ik om 2 uur aan de beurt was, maar dit liep nogal uit, uiteindelijk kwamen ze om half 3 de valium tablet geven. Hier wordt je relax en rustig van. Ik kreeg 5 mg.<\/p>\n
De verpleegkundigen moesten nu wachten tot ze een tweede telefoontje kregen, dat ik richting hart catheterisatiekamer mocht gaan. Om 3 uur was het zover, we gingen met bed en al de gang op, opweg naar de catheterisatiekamer… De cameraman zat op de rand van mijn bed, mij onderweg te filmen \ud83d\ude1b was echt vet ritje! Toen we richting kamer reden werd ik steeds zenuwachtiger, de tablet valium hielp nog steeds niet echt had ik het idee. We reden de kamer binnen, een soort operatiekamer achtig iets. Er waren 3 mensen in groene pakken die me vertelde dat ik op de tafel moest gaan liggen (iets wat ik zelf ook wel had kunnen bedenken)… Ze bevestigde wat sensoren aan me, zodat ze mijn hart in de gaten konden houden op de monitoren. Er stonden 3 grote monitoren naast het bed, zodat ik zelf ook kon kijken. De arts die toen binnenkwam was duidelijk een belg \ud83d\ude1b klonk grappig :), toen begon het onderzoek…<\/p>\n
Ze begonnen met alles steriel maken, ff poetsen in mijn hals, overal groene doekjes overheen leggen enzovoorts. Zelf kon ik niets zien van wat er ik mijn hals gebeurde, ik moest de andere kant op kijken en er lag een doek over mijn hoofd, de cameraploeg heeft dit allemaal opgenomen, was heel charmant, haha!<\/p>\n
Eerst kwam er een plaatselijke verdoving, dat deed pijn, maar duurde natuurlijk maar even. Toen de verdoving erin zat, zei ik tegen de arts dat ik hem een tipje ging geven, namelijk dat hij even moest wachten met prikken tot de verdoving ingewerkt was, whahaha :D. Ja, dat zou hij doen! Daarna ging er een catheter in mijn hals, via een r\u00f6ntgen apparaat heb ik het kunnen volgen, ze gingen een paar drukken meten in mijn longslagaderen en ik moest daarbij wat ademoefeningen doen. Allemaal niet zo’n ramp. Eigenlijk heb ik na de verdoving helemaal niets meer gevoelt, alleen toen er even iets mis ging. De catheter zat een stukje te ver ofzo, en opeens ging mijn hart allemaal raar doen, ik voelde allemaal onregelmatig kloppen, en op de monitor zag het er ook niet gezond uit.. De arts trok hem een stukje terug, toen was het over en het was verder niet pijnlijk ofzo.<\/p>\n
De catheter heeft er volgens mij in totaal maar iets van 15 minuten ingezeten, dus het was zo gebeurt! Bij het uithalen was alles gelukkig nog goed verdooft, dus ik voelde het allemaal wel, maar het deed geen pijn \ud83d\ude42 Daarna gingen we rustig terug naar de afdeling, daar heeft de cameraploeg nog het een en ander opgenomen, niets bijzonders :). <\/p>\n
Over het algemeen viel het dus erg mee allemaal, en of die valium tablet nou wel of niet heeft geholpen, ik weet het niet, heb er in ieder geval niets van gemerkt.<\/p>\n
Verder was er die dag nog wel een dingetje gebeurt wat ik niet zo leuk vond, er is namelijk een man van ergens in de 70 naast me komen liggen, hij was erg benauwd, maar hoestte op een rare manier, het was net een brombeer, heel laag, en heel veel… Ben er s’nachts een paar keer door wakker geworden, en toen ik moest plassen werd er een soort oerwoud omgezaagd aan de andere kant van het gordijn! Whahahaha… <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De dag van de hart catheterisatie… Vanmorgen erg vroeg opgestaan, om half 9 werd ik gewekt, we wisten nog niets van hoe laat het onderzoek plaatsvind. Mijn pa was er om 9 uur, en de spanning was te snijden… de tijd tikte verder en verder… om kwart voor 1 kwam het camera team, we waren […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/324"}],"collection":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=324"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/324\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=324"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=324"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=324"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}