{"id":407,"date":"2006-08-29T11:38:11","date_gmt":"2006-08-29T09:38:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.michielmeijs.nl\/wordpress\/?p=145"},"modified":"2011-08-28T22:26:57","modified_gmt":"2011-08-28T21:26:57","slug":"off-dag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/archives\/407","title":{"rendered":"&#8220;off&#8221; dag"},"content":{"rendered":"<p>Deze ochtend kregen we al vroeg, voor het ontbijt, een telefoontje van de afdeling met het verzoek van Michiel om snel te komen. Alles ging verder naar behoren, maar hij wilde ons zien.<br \/>\nUiteraard gaven we daar gehoor aan.<br \/>\nVolgens de verpleging had hij goed geslapen, en was hij rond 06.00 uur wakker geworden. Omdat de pijnbestrijding niet genoeg lijkt te zijn, heeft men de dosering nog opgevoerd. De pijn wordt veroorzaakt door een groot aantal zaken, maar met name door de 5 drains die uit z&#8217;n lichaam komen, en nog steeds vloeistof uitzuigen (wat verder ook goed is) en de kneuzingen die zijn ribbenkast moet hebben opgelopen door de brute kracht die men heeft moeten toepassen tijdens de operatie. Ook heeft michiel problemen met zijn rug, waaar hij vooraf al bang voor was. Hij heeft moeite om de juiste houding te vinden.<\/p>\n<p>Aan de opmerking, &#8220;alles wordt straks beter&#8221; heeft michiel niet veel. Hij heeft nu last, en kan er geen weg mee.<br \/>\nVolgens zijn verpleegkundige wordt deze dag een &#8220;off&#8221; dag, oftewel een dag van terugslag. In feite is het geen terugslag (want het herstel gaat traag, maar door) maar het is een beleving van al 2 dagen ellende in en om je lijf, en geen perspectief dat het morgen veel beter zal zijn. Het zit zo gezegd tussen z&#8217;n oren.<br \/>\nDergelijke dagen horen er ook bij.<\/p>\n<p>Michiel heeft overigens in de vroege ochtend even met z&#8217;n benen langs bed gebungeld.<\/p>\n<p>We waren present bij een sessie van een sympatieke fysiotherapeut, wie de taak heeft om michiel weer opnieuw te leren ademen en hoesten.<br \/>\nHij legde uit dat bij zo&#8217;n operatie een groot aantal zenuwen worden doorgesneden, en zo iets belangrijks als onderrif ademhaling alleen met hulp weer kan starten. Het pompen\/ademhalen gaat nu nog steeds met zijn schouders (zoals de laatste 5\/10 jaar) waarmee je het volume van de borstkast niet echt kunt vergroten, waardoor Michiel niet gebruik maakt van de capaciteit die zijn nieuwe  longen hebben.<br \/>\nEen van de specificaties van goede longen is de aanwezigheid van trilharen die vocht en slijm door de longen transporteren naar buiten (bij CF is dit een van de belangrijkste problemen) . Men legde ons uit dat de zenuwbanen die dit doen zijn doorgesneden, en michiel alleen via lucht verplaatsing (hoesten dus) het vocht en slijm naar buiten kan werken. Michiel moet dus ook opnieuw leren hoesten. Overigens vindt hier herstel plaats&#8230;<\/p>\n<p>Deze ochtend is ook het nodige verschoond aan verband. Dit gaf ons de gelegenheid om de operatiewond te zien (helemaal dichtgeniet). Het is niet overdreven om te zeggen dat michiel zo&#8217;n beetje in twee delen is gesneden.<br \/>\nHet gat waar de PEG zat is ook nog open (en dat ziet er niet echt smakelijk uit). De verpleging verwacht dat hier uiteindelijk toch een hechting nodig zal zijn (hij heeft de peg al 8 jaar).<\/p>\n<p>Gisteren was een van de vragen van Michiel, of de kans op herstel nu groot was. Daar konden we natuurlijk positief op antwoorden, met de opmerking die op deze site al meer is aangehaald, dat er nog een lange weg te gaan is, met veel hindernissen en bobbels. Michiel zal dat grotendeels zelf moeten doen, en wij gaan hem daarbij natuurlijk zo goed mogelijk helpen.<\/p>\n<p>Simone, Dorie en Henk.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Deze ochtend kregen we al vroeg, voor het ontbijt, een telefoontje van de afdeling met het verzoek van Michiel om snel te komen. Alles ging verder naar behoren, maar hij wilde ons zien. Uiteraard gaven we daar gehoor aan. Volgens de verpleging had hij goed geslapen, en was hij rond 06.00 uur wakker geworden. Omdat [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/407"}],"collection":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=407"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/407\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":713,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/407\/revisions\/713"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=407"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=407"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michielmeijs.nl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=407"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}