Michielmeijs.nl

Vanmorgen begon slecht, ik had niet zo heel goed geslapen (redelijk veel liggen draaien en soms wakker geweest). Ik werd wakker gemaakt door een vrouw van het lab die me met een naald kwam aanvallen om bloed af te nemen. Dit gebeurde nog half slapend (hoefde alleen maar mijn geboortedatum te zeggen ter controle) waarna ik vervolgens weer in slaap viel. 10 minuten later werd ik helaas met een onverklaarbare koppijn wakker gemaakt, zo erg dat ik er misselijk van werd. Hierdoor startte de ochtend wéér niet lekker, en kreeg ik het allemaal maar nét op tijd af voor 11 uur, toen de fysio alweer kwam.

Na veel geklaag over mijn koppijn (ik had al paracetamol ingenomen) ben ik er natuurlijk toch maar volledig voor gegaan bij de fysio, en het lukte zeer goed. Ik had samen met de fysio afgesproken om nu maar eens echt in een tempo te gaan lopen om te kijken hoe ver we komen, dus wij op de lopende band met een snelheid van 3,0 km/h. Dit heb ik toen 15 minuten achter elkaar volgehouden, eigenlijk zonder grote problemen, behalve dan dat ik het op het einde wel in mijn benen voelde. Vervolgens hebben we uitgerust, en daarna nog hetzelfde fietsprogramma als gisteren (10 minuten fietsen met 30 Watt) gedaan.

Hierna was ik wel redelijk kapot, niet qua zuurstof of ademhaling, maar ik voelde het in mijn benen. Dat is schijnbaar ook de bedoeling, want dan train je echt. Helaas kon ik niet meteen terug naar mijn kamer om op mijn bed te ploffen want eerst moest er nog een röntgen foto gemaakt worden, waarvoor je altijd zeer vervelend met een mondkapje voor in de wachtruimte moet zitten. Hier kreeg ik het vorige week altijd heel erg benauwd van, nu gaat het al iets beter, maar echt prettig is het nog niet. Ook heb ik nog nooit een röntgen foto van mezelf gezien na de longtransplantatie. Morgen ga ik eens vragen of ze wat foto’s willen emailen dan zet ik ze zo snel mogelijk online!

De koppijn had ik er schijnbaar uitgelopen. Totaal geen last meer van gehad sinds de 15 minuten op de loopband. Ik denk zelf dat het gewoon te maken heeft met die kater van de Stilnoct (slaap medicijn).

Verder was de dag redelijk standaard, de arts was nog langsgekomen en vertelde me al in de ochtend om zo snel mogelijk vandaag die MDL-arts (maag darm lever arts) langs te laten komen ivm mijn PEG. Het is nu half 10 s’avonds, ik neem dus aan dat het wel weer een dag uitgesteld zal worden.

s’Middags heb ik bij de fysio spierkracht oefeningen gedaan. Met mijn benen, armen, stukje trap gelopen en wat met een bal over gegooid. Ze vonden het allemaal goed gaan.

Over het algemeen is de fysiotherapie zeer tevreden op het moment, de artsen zijn ook tevreden, behalve dan het probleem met de PEG. De verpleegkundige niet zo, er waren vandaag weer discussies over het dagprogramma, maar dat kwam ook door een kleine miscommunicatie tussen mij en de zuster die ik tussen de middag had.

Qua bezoek was het ook erg gezellig vandaag, Marian was met mijn ma meegereden, Kevin was uit school hierheen gekomen en s’avonds kwam er nog een horde zusters uit het WKZ kijken hoe het allemaal ging.

Morgen is de dag van de grote verhuizing, mijn ma is vandaag weer wezen kijken op de kamer en heeft tot nu toe tevergeefs naar een internet aansluiting gezocht. Ze hebben het beloofd (je kent me ik heb het 100x nagevraagd), dus anders verplaatsen ze me maar van kamer. Het uitzicht dat ik krijg is wel redelijk, ik kijk in ieder geval niet op een andere muur van het ziekenhuis ofzo, maar op de parkeergarage van de verpleegkundige en op het WKZ.