Michielmeijs.nl

Toch weer ff een bericht vanuit het WKZ in Utrecht. Ik hoor van diverse mensen dat ik dit vaker zou moeten doen, maar ik kan je mededelen dat het leven in een ziekenhuis niet echt inspirerend is.

Op dit moment ziet de dag er ongeveer zo saai uit: zo vlak voor de middag ga ik eens op staan, en de dag te laten beginnen. Loop daarna ongeveer elke dag hetzelfde programma af, wissel af en toe eens van verpleegkundige, drink en eet wat, speel wat games, internet wat etc… Vervolgens ga ik mezelf heel verrassend voorbereiden op de volgende dag en maak me klaar om te gaan slapen. Zwaar boeiend dus 🙂

De vakantie periode is voorbij, en ook voor mij is de school weer begonnen. Echt zo ongelofelijk mega interessant, die talen. Er komen nu wat leraren van de school hier om me beetje te helpen.

Gelukkig mag ik nog regelmatig een paar uur naar huis, op zondag of op zaterdag. Erg gezellig met mijn familie en vrienden.
Nu ik al een tijdje stabiel lijk te zijn in mijn conditie, ben ik ook minder bang (maar nog steeds voorzichtig) om een nieuwe klaplong te krijgen, of een nieuwe ontsteking, en ben dus mobieler. Ik kan ook weer gaan wandelen (tussen de buien door)
Vandaag had ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een, aangepaste, longfunctie test. Maar het resultaat is niet helemaal goed te vergelijken omdat het anders gemeten is.

Nou dat was het wel zo’n beetje, eenvoudig omdat er niet veel meer te vertellen is, owja Koen is vorige week nog blijven logeren, verder is er echt niks boeiends gebeurt hierzo. Alles gaat door buiten het ziekenhuis, maar ik kan helaas nog niet meedoen.

Ik zal proberen om de f5’ers (vaste bezoekers) van mijn site, wat vaker te informeren over hoe me dit wachten vergaat.