Start > Longtransplantatie Archief > Overgelopen maag

Overgelopen maag

9 september 2006 Reageer Ga naar reacties

Afgelopen nacht liep weer eens niet voorspoedig. Toen Michiel net van plan was om te gaan slapen begon het te borrelen in zijn maag. Hoewel de snelheid van voeding laag is, en de voeding rechtstreeks in zijn darmen wordt ingebracht kwam Michiel in een situatie terecht van het overlopen van zijn maag.
Nu wil het geval dat Michiel nog steeds een overloopputje heeft : Het PEG gaatje in zijn maag (wat hiervoor overigens niet bedoeld is) wat nog niet gesloten is. Hier begon dus de sondevoeding, vaak met medicatie uit te lopen, door het verband, op buik en op het laken.

Die sondevoeding is echt heel smerig en plakkerig.

De rust was pas weer teruggekomen om ca 0300 uur, waarna Michiel toch nog goed, maar wel veel te kort geslapen heeft.

De voeding is vandaag aangepast Snelheid , en er is een nieuw medicijn bij om de maag te helpen, eerder te ledigen. Maar dit medicijn kennen we al, en dus is het waarschijnlijk dat er geen nieuwe bijwerking als verrassing naar voren komt.
Aan het einde van de dag stond de pomp alweer op dezelfde snelheid, dus we zijn niet geheel gerust over de komende nacht. Volgens michiel borrelt het alweer…
Overigens is die voeding belangrijkvoor Michiel, die thans nog steeds elke dag wat afvalt.

Verder ging de dag met name over vertrouwen hebben dat alles goed komt.
Het is duidelijk dat Michiel hier nog niet de juiste invulling aangeeft. Hij is natuurlijk verre van pijnvrij, is nog steeds in training\revalidatie m.b.t. ademhalen en hoesten, en maakt de effecten mee van de een op de andere bijwerking. En “die verdomde rug” zit ook niet echt mee.

het is duidelijk dat Michiel met name zelf staat voor zijn herstel. Hij zal tegen zijn zin in moeten oefenen, lopen, fietsen en noem maar op, zaken waar je als 17 jarige niet echt op zit te wachten. Maar een keus heeft hij niet. Wij doen ons uiterste best om michiel te motiveren om er toch alles uit te halen. Vooralsnog denk ik dat dit gaat lukken, want uiteindelijk heeft Michiel ook momenten dat hij de wereld optimistisch beziet. Vandaag was echter niet zo’n dag.

Verder weinig nieuws te melden. Nu ik dit schrijf zitten ze de eerste aflevering te bekijken van het nieuwe “prison break” seizoen, die in de US juist is begonnen.

Morgen zal buiten de zon schijnen, laten we hopen dat dit ook het geval zal zijn in kamer 26 van B3west.

Dorie, Simone en Henk.

  1. Familie Meijs
    9 september 2006 op 23:23 | #1

    Hoi Neefie,

    Ook al zijn er sinds twee weken vele grote stappen gemaakt wil dat niet altijd zeggen dat je het zo ook hoeft te voelen. Begrijpelijk dat je af en toe ook eens niet wilt terwijl het toch moet. Probeer ondanks alles de moed erin te houden. Je bent niet voor niets zover gekomen. Heel veel sterkte en schouders eronder!! Hou vol.

    Tante Phil, Sandra, Toine, Ciel, Robin en David

  2. Martha en Ad
    9 september 2006 op 23:28 | #2

    Dag Michiel,

    Wij hopen dat je weer eens een goede nacht zult hebben. De grote lijn is, dat je heel goed vooruit gaat. Wij vinden het eigenlijk onvoorstelbaar. Natuurlijk zal er nog een tijdje pijn en ongemak zijn, maar dat verbetert ook iedere dag. Je zult er samen met de fysiotherapeuten zelf hard aan moeten werken om tot een optimaal resultaat te komen. En fysio werkt blijkbaar het best als je iedere keer de grenzen van je mogelijkheden opzoekt om ze te kunnen verleggen. Niet altijd prettig. maar o zo rewarding in the end.

    Blijf volhouden !!

  3. MargaBrunoKids
    10 september 2006 op 08:36 | #3

    gossie.

  4. Jacqueline
    10 september 2006 op 09:43 | #4

    We hebben alvast wat zon die kant opgestuurd: hopelijk merken jullie dat ook.
    We snappen helemaal dat Michiel er af en toe flink genoeg van heeft, maar ja, hij moet toch vooruit. Veel sterkte jongen! Hou vol.
    Morgen komen we kijken hoe het met jullie allemaal is. Sterkte en veel liefs van Jacqueline.(ook namens de rest van de familie)

  5. anita Baardman
    10 september 2006 op 11:51 | #5

    Ha Michiel, ja, wel clichè maar het revalideren moet echt. misschien helpt het als je denkt dat vele van je maatjes drie keer in de week de sportschool bezoeken en zich daar ook helemaal kapot zweten alleen maar om ooit spierballen te vertonen. JIJ hebt tenminste nog een goede gezonde reden om heel hard te werken.
    Oh en jaaaaa die prisonbreak hè, die bewaar je allemaal voor mij hè en niet te veel vertellen. Laurens is verkouden dus vanavond kom ik met Alex. ook wel leuk hoor!!! Tot straks.
    gr. Anita

  6. Maurice
    10 september 2006 op 14:50 | #6

    Prison break maakt t allemaal wat beter natuurlyk 😉

  1. Nog geen trackbacks.