Terug op het net
Na een dag zonder internet ben ik met veel gezeur dan toch terug. Ik heb langzaam internet via de telefoonlijn, die ik gelukkig niet zelf hoef te betalen.
Vandaag was een goede dag, waarbij eigenlijk voor het eerst alles goed op schema liep in de ochtend. Toen de fysio om 11 uur kwam was ik klaar om mee te gaan. We hebben traplopen geoefend, en dat was best zwaar op mijn borstbeen. Toch is het gelukt om in totaal 4 verdiepingen op en af te lopen, weliswaar met tussenpauze, toch was de fysio zeer tevreden hierover.
Daarna meteen door naar de röntgen, waar ik helaas erg lang moest wachten voor ze me kwamen ophalen. Het telefoontje was niet goed doorgekomen, waardoor ik drie kwartier in de wachtkamer heb gezeten met een mondkapje op. Goede training op zich, het viel me op dat ik er niet zo heel erg benauwd meer van word.
Ik had inmiddels mijn boosheid over het nog steeds niet komen opdagen van de MDL arts duidelijk laten merken, gelukkig de artsen zelf ook. Vanmiddag stond ze vrijwel meteen voor de deur en kwam met een plan over hoe we alles rondom de PEG gaan aanpakken. Begin volgende week gaan ze onder een “roesje” een klein klemmetje aan de binnenkant van het gaatje doen, die ze via mijn keel inbrengen, zodat er niets meer uit kan lopen en het toch uit zichzelf kan genezen. Mijn eerste reactie hierop was eigenlijk direct, hoe lang gaat dit nog duren? Straks ben ik qua conditie, verpleging en longen klaar om naar huis te gaan, is die maag nog steeds open!
Even later vroeg ik aan de transplantatie arts hoelang hij dacht dat het nog ongeveer duurde voordat ik naar huis mag (de vraag waar het allemaal om draait natuurlijk). Hij zei zelf verrassend genoeg dat hij eraan dacht om het proces om mij eruit te werken volgend weekend toch wel op gang te hebben. Ik twijfel zelf nogal omdat ik nog amper iets eet of drink, maar in een week kan natuurlijk veel gebeuren.
Ik heb daarnet een halve boterham met pindakaas op, met moeite, dat slangetje in mijn keel is toch echt heel irritant bij het eten. Verder kwam er nog een vrouw naar mijn PEG kijken zo vlak rond het avond eten, ze heeft een nieuw soort bescherm laagje over mijn huid heen gedaan zodat het niet meer zo irriteert.
Dit weekend is de training voor mij op een fiets op mijn kamer, 2 keer per dag 15 minuten fietsen staat er op het programma. Verder is het de bedoeling dat ik met mijn bezoek in de ziekenhuis tuin ga wandelen, dat wordt morgen dus de eerste keer weer naar buiten!
Hallo Michiel,
Na een paar dagen vakantie kon ik het natuurlijk niet laten om voor het naar bed gaan toch alle “verhalen” even te lezen (Anne had natuurlijk het belangrijkste wat erop stond al verteld!).
Na lekker genoten te hebben van jouw eigen smeuïge verhalen was ik even bang dat we daar de rest van de tijd die je in het ziekenhuis zult zijn, verstoken van zouden moeten blijven. Maar gelukkig heb je nu weer internet. Ik verheug me dus op het vervolg. Uit alles leid ik af dat je hard werkt en dat je conditie met de dag beter wordt. Je lijkt zelfs je dagritme van voor de operatie al weer op te pakken ( te zien aan de tijd waarop je je site bijgewerkt hebt. Sorry, je verraadt jezelf) Ik weet niet of iedereen daar zo blij mee is!!!
Ik hoop dat de MDL arts nu echt werk er van maakt zodat dat PEG gaatje dicht is tegen dat je naar huis gaat. Wel gaaf zeg dat Dr. van de Graaf al denkt aan naar huis gaan. En wat dat eten betreft: als je daar net zo hard tegen aan gaat als met de revalidatie dan gaat dat goed komen.
Succes met al je inspanningen en tot gauw!
Groetjes, ook van Anne, Ties (nog steeds verkouden!) en Huub.
hoi michiel
leuk dat je nu wel internet hebt
groetjes marieke
Kijk daar heb je de mooie bomen en struiken van mn kaart al!! (als je ooit nog hebt kunnen lezen wat er nou eigenlijk op stond 😉 haha)
Geniet ervan buiten! En gelukkig is het nog lekker weer ook!!
xxx
Wat fijn Michiel, om nu je eigen verhaal weer te kunnen lezen hier!!
Prettig dat je weer eens buiten komt, zeker met dit mooie weer vandaag.
Hopelijk lukt het je nu om de frisse buitenlucht echt te ervaren.
En……als je benen zeer doen, werk je echt aan je conditie…spierpijn noemen ze dat!!
Ik wens je een fijn en ontspannen weekend, zeker nu ik lees dat het “thuiskomproces” nu snel in gang gezet gaat worden.
Veel groetjes en tot gauw!!
Marijke
Hallo Michiel
Het is geweldig om te lezen dat je weer internet aansluiting hebt en ook dat je zo hard vooruit gaat.
Wij wisten wel dat je een doorzetter was, maar het is bewonderingswaardig hoe positief je bent en hoe hard je er voor werkt om weer zo spoedig mogelijk terug te keren naar Raamsdonksveer.
Wij hopen je weer snel terug te zien.
groetjes van Kees Niels Marvin en Ria
Jeetje mineetje, jij maakt ook wel van alles mee zeg !! Heel goed van je, dat je opkomt voor jezelf maar dat leer je daar wel, denk ik, als ik allemaal lees hoe het er in zo’n ziekenhuis aan toe gaat. Geniet morgen van je uitje !!
Groetjes en hou je taai !! Stella Klomp en familie
ha die Michiel-on-line,
ze zullen stiekem blij zijn met het feit dat je zo weinig eet, want met die telefoontikken ben je wel verschrikkelijk duur.
Zou toch geweldig zijn als je over een week (vooruit: ruim een week dan; even wat speling houden) richting huis kunt gaan. Zet ‘m op deze week met lopen, traplopen, fietsen, naar buiten, hobbelwegen leren nemen, PEG-problemen-oplossen (roesje zonder rare wanen graag), toewerken naar maaltijden nuttigen en wat al niet meer (niet minder hoor!)
groetjes
Marga