Nikki
Vorige week het ik te horen gekregen dat Nikki helaas is overleden. Nikki was een goede cf-vriendin van me, ze was pas 13 jaar en lag al een jaar te wachten op nieuwe longen.
Ik was altijd haar grote voorbeeld, alles ging altijd ‘zoals bij Michiel’, maar op het einde helaas niet meer… Ze heeft tot de dag dat ze stierf (vorige week Maandag) gestreden, op het einde vroeg ze aan haar moeder of ze nog beter kon worden. Toen haar moeder nee zei, zei ze als laatste woorden dat het haar speet. Hier zit ik nou al heel de week mee in mijn hoofd…
Zaterdag was haar begrafenis het was erg druk en ze zeiden mooie dingen over haar. Allemaal hetzelfde, gewoon precies hoe Nikki was…
Verder ben ik vandaag op controle in het ziekenhuis geweest, en alles was goed, morgen hoor ik nog of de Tacro spiegel goed is en of het EB virus weer weg is.
Michiel,
dat is erg treurig nieuws van Nikki. Jammer dat ze jouw voorbeeld niet heeft kunnen volgen.
Ik hoop dat met jou alles goed gaat en dat de resultaten van de onderzoeken positief zijn.
groetjes,
Jantine
Jeetje Michiel, ik kan me voorstellen dat zoiets je niet zomaar loslaat. “Waarom ik wel, en zij niet” zijn dan de dingen die je je afvraagt en waar je helaas geen antwoord op zult krijgen. “Zo is het leven” wordt er dan gezegd, en zo is het ook wel, maar op dit moment kan ik me voorstellen dat je daar niets aan hebt. Wel een goede reden om te beseffen dat jij van je leven moet genieten !! Hopelijk gaat jouw gezondheid in stijgende lijn omhoog en kan je er op je eerste verjaardag tegenaan !!
Vriendelijke groet uit Hardinxveld van Stella en familie